About Me

header ads

Kobiety Enigmy

Nasza wczorajsza wizyta w Bletchley Park, kolebki największych brytyjskich matematycznych mózgów i liderów tzw. ,secret war’ w UK, którym udało się złamać nie tylko Enigmę, ale jeszcze bardziej złożoną maszynę szyfrująca, jaką był Lorentz, zainspirowała mnie do zrobienia małego ‘research’ o kobietach pracujących m.in. z Alanem Turingiem czy Dilly Knoxem.


Mało kto wie, że kobiety odegrały olbrzymią rolę w pracy nad łamaniem zaszyfrowanych wiadomości. Bletchley Park zatrudniał 8000 kobiet, co stanowiło ¾ wszystkich pracowników i choć mogłoby się wydawać, że zajmowały one mniej znaczące stanowiska takie jak tłumaczka, administratorka, urzędniczka, to nie były zwykłymi kobietami. Ich selekcja była nader złożona, początkowo szukano kobiet dobrze wykształconych, o nieskazitelnej proweniencji, ‘debiutantek’ (debutantes), czyli kobiet dobrze urodzonych, z wyższych sfer, a następnie matematyczek, lingwistek, a nawet ekspertek w tworzeniu krzyżówek. 1942 Daily Telegraph zorganizował specjalny konkurs dla kobiet na rozwiązanie zaszyfrowanej krzyżówki w 12 minut. Zwyciężczyniom zaproponowano rozmowę o pracę w Bletchley Park, gdyż uważano, że charakteryzują się wyjątkowo dużymi zdolnościami myślenia lateralnego, czyli kojarzenia faktów, które zwykle się nie kojarzy. Początkowo wielu mężczyzn pracujących dla armii, zajmujących wysokie stanowiska było sceptycznie nastawionych do kobiet, mówiło się nawet, że ‘women wouldn’t like to do any intellectual work’ ( ‘kobiety nie chciałyby wykonywać żadnej intelektualnej pracy’), powątpiewano w ich umiejętności w pracy nad maszyną nazywaną ‘Bombą, czy komputerem ‘Colossus’. Wkrótce okazało się, że kobiety są nieprawdopodobnie szybkie, precyzyjne i kojarzą fakty w mig. Dilly Knox dość szybko otoczył się wianuszkiem bystrych megainteligentnych kobiet, o których często mówiło się ‘Dilly’s Girls’ albo ‘Dilly’s Fillies’.

Jedną z nich była Mavis Batey, studiująca w tym czasie germanistykę w Londynie (głównie interesowali ją niemieccy pisarze romantyczni); początkowo zatrudniona przez The Times do odczytywania zaszyfrowanych przez szpiegów wiadomości, wkrótce została asystentką Dilly Knoxa. Zasłynęła między innymi z tego, iż dogłębnie poznała styl dwóch niemieckich kryptologów i odkryła, że obaj mają dziewczynę o imieniu Rose, a to pozwoliło jej opracować skuteczną metodę rozszyfrowywania wiadomości. W 1941 roku złamała zaszyfrowana wiadomość między Belgradem a Berlinem co pozwoliło Knoxowi odczytać depeszę Abwehr Enigma, wcześniej uważaną za niemożliwą do złamania.

Jane Fawcett wraz z koleżankami ustaliła położenie statku wojennego Bismarck, kierującego się w stronę Francji, co spowodowało zatopienie go przez Royal Navy niedługo przed osiągnięciem celu. Informacja o jej udziale w tej akcji została ujawniona dopiero w latach 90ych, gdyż została zaklasyfikowana do British Secret Act z 1939 r. Do tamtej pory Jane nie powiedziała o swojej pracy nikomu wtłaczając swojego męża.

Kobiety z Bletchley Park pracowały ciężko, w słabo oświetlonych, niewentylowanych i niedogrzanych pokojach. Wielokrotnie nie znały nawet nazw maszyn, nad którymi pracowały, po wojnie nie utrzymywały ze sobą kontaktów, aby nie mieć pokusy do rozmów ze swoimi koleżankami na temat tego, co działo się w czasie wojny. Wiele z nich zakochało się w pracownikach Bletchley Park, niektóre poślubiły tamtejszych kryptologów i matematyków. Choć wiele z nich zrobiło po wojnie kariery na uczelniach, w biznesie czy polityce, żadna z nich nigdy nie domagała się sławy czy poklasku, choć każda z nich na takowy zasługiwała. Chylę przed nimi nisko głowę.

Autor:
Katarzyna Krakowska Zarychta

#voxpopulipl #MyObywatele #SpołeczeństwoObywatelskie #NGO #WolneMedia #wieszwięcej #wieszwiecej #portalobywatelski #enigma #Bletchley #Park #Bohaterki

Prześlij komentarz

0 Komentarze